Wywiad: Ellen Schreiber

Wampirzy horror i romans – wywiad z Ellen Schreiber, autorką Pocałunków Wampira, serii książek o zafascynowanej wampirami Gotce, która ze swojej miłości czerpie więcej, niż się spodziewała.

 

Czy mogłabyś krótko opisać „Pocałunki Wampira” tym, którzy jeszcze nie czytali serii?

Raven, mająca obsesję na punkcie wampirów dziewczyna, zakochuje się w romantycznym i ciepłym wampirze. „Pocałunki Wampira” są o ich związku, walce o spotykanie się z wampirem oraz o jej obsesji stania się jedną z nich.

Masz swojego ulubionego bohatera w „Pocałunkach Wampira”?

Kocham ich wszystkich z różnych powodów. Z Raven jednak, mogę robić rzeczy, których sama nigdy bym nie zrobiła – jak spędzanie czasu na cmentarzach i włamywanie się do wyglądających na nawiedzone, domów. Jest ona też nieustraszona. Uwielbiam ją za to.

Co sprawiło, że wykorzystałaś użyłaś tak „alternatywną” dziewczynę, jako główną bohaterkę „Pocałunków Wampira”?

Chciałam napisać o silnej i odważnej dziewczynie. Widziałem, jak dwie Gotki huśtały się na huśtawkach w środku lata i pomyślałam, że to niesamowity widok, więc połączyłam charakter mojej bohaterki z tym obrazkiem. Chciałam, żeby wiedziała, kim była i nie martwiła się to, co inni o niej mówią. Ostatecznie, chciałam napisać o dziewczynie, o której ciekawie będzie się czytać – silnej rebeliantce z poczuciem humoru.

Co lubisz robić, kiedy nie piszesz?

Uwielbiam szydełkować (amigurumi), chodzić po sklepach i jadać lunch z moimi przyjaciółmi. Przeciętny dzień? Różnią się między sobą, ale najpierw piszę, a potem zazwyczaj wychodzę na lunch lub na spacer do sklepu, aby mój umysł i ciało się odprężyły.

Kiedy odkryłaś, że masz talent pisarski?

Kiedy byłem w drugiej klasie. Mieliśmy zajęcia z twórczego pisania, gdzie musieliśmy wymyślić historię i narysować obrazek, aby w nich uczestniczyć. Zawsze byłam wybierana do czytania swoich opowieści przed klasą. Ale w tamtym czasie chciałam być aktorką, więc nie korzystałam z mojego talentu aż do późniejszego czasu.

Gdzie widzisz siebie za dziesięć lat? Chcesz być bogata jak J.K. Rowling, mieszkając w luksusie?

Chcę wtedy nadal pisać! Myślę, że te rzeczy są tak naprawdę stanem umysłu. Żyłam w kawalerce i pracowałam w restauracji, więc dla mnie to jest luksus. Jestem bardzo szczęśliwa pisząc cały czas!

Jak Twoje środowisko/wychowanie wpłynęło na Twój rozwój pisarski?

Miałam świetne dzieciństwo, ale poszłam do wielkiego liceum. Nie podobała mi się jego struktura i zawsze śniłam tam na jawie. Byłam bardzo nieśmiała i po prostu czułam się przytłoczona chodzeniem do szkoły z tak dużą ilością dzieci. Miałam wspaniałych przyjaciół, którzy robili ze szkoły lepsze miejsce. Niemniej jednak, było wiele paczek – i tak naprawdę nie należałam do żadnej. Myślę, że to wszystko wychodzi w moich powieściach.

Jak się czułaś, kiedy „Pocałunki Wampira” znalazły się na liście bestsellerów według New York Times?

To było surrealistyczne! Myślałam, że zemdleję! Kiedy skończyłam rozmowę telefoniczną z wydawcą, krzyczałam.

Są plany ekranizacji „Pocałunków Wampira”?

Nie w tym momencie..

Obecnie pracujesz z REM nad stworzeniem mangi z rodzaju spin-off „Pocałunki Wampira: Blood Relatives”…

Kocham widok moich postaci, które ożywają w rysunkach REM. Mam wszystkie jej wyobrażenia postaci i prace oprawione w ramki w moim biurze. To cudowne, móc zobaczyć Raven i Aleksandra patrzących na mnie. A w mandze kocham to, że mogę zobaczyć bohaterów biegnących wokół cmentarza lub robiących coś, o czym pisałam. To naprawdę jest najlepsze w obu światach.

Wampiry w Twojej historii – Alexander, Luna, Jagger – wydają się bardzo zwracać uwagę na gocką estetyką i kulturę. Dlaczego?

Cóż, Alexander jest Gotem i jest to jeden z powodów zainteresowania nim Raven. Luna jest dla niej konkurencją – jest Gotką z bajecznym wyglądem. A Jagger – on jest po prostu Jagger’em.

Raven jest często wyśmiewana z powodu jej wyglądu, co spotyka wiele alternatywnych dziewcząt codziennie. Czy masz jakieś porady na temat radzenia sobie z negatywnymi postawami innych ludzi?

Tak. Po prostu bądź sobą. Dobrze jest być innym i wyglądać inaczej. Wszyscy jesteśmy indywidualistami. Kiedy byłam w teatrze, nosiłam czerń przez lata. I zawsze przyciągałam wzrok, bo nie nosiłam kolorowych rzeczy. Po prostu czułam się lepiej w czerni.

Jaką wiadomość chciałabyś przekazać młodym kobietom (i możliwe, że mężczyznom) czytającym Twoje książki?

Że dobrze jest być sobą. Wszyscy czujemy się jak outsiderzy od czasu do czasu – to jest dobre. To jest to, co czyni nas wyjątkowymi.

Okładki Twoich książek są piękne. Jak wiele wkładu miałaś w stworzenie ich?

Jestem bardzo wdzięczna moim redaktorom, że pozwolili mi uczestniczyć w tym procesie, więc wyraziłam swoją opinię na ich temat. Moi redaktorzy są wspaniali, zawsze jesteśmy po tej samej stronie. Nie jest to gra słów. *uśmiech* A Harper Collins ma wspaniałe okładki, więc było o wiele łatwiej.

Masz swojego ulubionego autora?

Mojego brata, Marka Schreiber’a, bo łączy humor i wyrafinowanie.

Czy masz jakiekolwiek śmieszne Halloween’owe przeżycia, o których możesz nam opowiedzieć?

Pamiętam tylko chodzenie od drzwi do drzwi w moim sąsiedztwie z moimi braćmi lub moją najlepszą przyjaciółką. Zajmowało to godziny, ale był to najfajniejszy, najbardziej rozrywkowy dzień! Zawsze był jeden dom starszego człowieka, który dawał nam nienadmuchane jeszcze balony. To było takie dziwne i straszne, i zawsze baliśmy się iść do jego domu.

Odbierasz wiele opinii od swoich czytelników?

Tak. Każdego dnia. Są niesamowite! Wielu identyfikuje się z Raven na wielu płaszczyznach. Niektóre z nich są jedynymi Gotkami w swoich szkołach albo chcą nimi zostać. Niektórzy znają kogoś takiego, jak Raven, albo chcą wampira za chłopaka. Wszystkie są bardzo interesujące i cieszy mnie czytanie ich.

Byłaś aktorką i komikiem. Co przychodziło Ci trudniej, co podobało Ci się najbardziej?

Bycie komikiem, to najtrudniejsza rzecz, jaką kiedykolwiek robiłam, ale kiedy wszystko szło dobrze, to było to jak gorączka. Kocham pisać. Mogę to robić wszędzie. Chciałabym być i jestem wszystkimi bohaterami, zamiast jednego.

Planujesz powrót na scenę?

Kiedy mam podpisania książki lub dyskusję w szkole/bibliotece, czuję, że to moja szansa na występ. W tym momencie uwielbiam pisać, a mój terminarz jest pełny, więc nie mogę sobie wyobrazić, że z tego rezygnuję.

Jakie są Twoje plany na przyszłość – więcej książek z serii “Pocałunków Wampira”,  przejście do innej serii (a może inna ścieżka kariery)?

Będę ciągle pisać. Mam nowy projekt pracy, który ujawnię wkrótce. I tak, właśnie skończyłam „Love Bites” („Pocałunki Wampira” cz. 7) i zaczynam pisać „Pocałunki Wampira” cz. 8. Mam nadzieje, że będę pisać więcej, niż mam historii do opowiedzenia…

___________
tłum. by Chaleure
źródło: mookychick.co.uk