1. Realistyczne problemy

Najmocniejszym punktem powieści jest jej realizm. Postaci mierzą się z problemami, które mogą dotknąć każdego z nas – niektóre są bardziej traumatyczne (jak utrata wzroku czy śmierć rodzica), inne z pozoru bardziej błahe (rozstanie z chłopakiem, utrata przyjaciół). Jednocześnie autor unika zbędnego dramatyzowania, typowego dla młodzieżowych powieści.

2. Bohaterowie

Nawet najlepiej zarysowane problemy byłyby niczym bez bohaterów – takich, z którymi czytelnikowi łatwo się utożsamić. Jeżeli macie dość doskonałych, wyidealizowanych postaci o perfekcyjnym wyglądzie, mam dla was dobrą wiadomość – w „Do zobaczenia nigdy” takich nie spotkacie.

3. Wątek romantyczny

 …czyli coś, co zazwyczaj, w mojej skromnej opinii, rujnuje nawet najlepsze historie. Tutaj został przedstawiony po prostu wspaniale, a relację, która łączy bohaterów, trudno nazwać typowym romansem. To przede wszystkim przyjaźń, zaufanie, wzajemna troska i nauka przebaczania.

4. Parker Grant

Będę szczera – chyba żaden z powyższych powodów nie przekonuje mnie w równym stopniu co sama Parker. To jedna z tych bohaterek, które albo się uwielbia albo nienawidzi, ale ja jestem nią oczarowana. Charakterna, skrzywdzona, lecz silna, samodzielna pomimo kalectwa, a co ważniejsze – myśląca! Analizuje swoje zachowanie i potrafi przyznać się do błędu. Więcej takich bohaterek proszę!